مرز

از بعضي حرفا ک بگذرم يکي از تفاوتاي مهم علي با افسان دراينه که:

با اينکه افسان بيشتر از علي دورو ورم بوده ولي علي دقيقا مي فهمه وقتي حالت رو به راه نيست ، يا مثلا اشکي مياد،کي بايد بياد سراغت و بگه چي شده ¿ تا باهاش درد و دل کني و کي نبايد بياد و بايد تنهات بزاره تا با يکي ديگه درد و دل کني تا اروم بگيري،مي فهمه کي بايد بياد بگه گريه نکن ، درست ميشه،اين راه اين چاه اينم فلان .ميفهمه کي نبايد بياد مزاحم گريه کردنت بشه چون مي فهمه دواي الانت اتفاقا گريه کردنه نه ممانعت واس اين کار

ميفهمه ، کي بياد تو خلوتت و کي به حال خودت بزارت.

ميفهمه بدون اينکه چيزي بهش بگي

و دقيقا اين همون چيزيه که افسان نمي فهمه

در له ترين حالتت ک چشمات پر از اشکه شوخي ميکنه،در له ترين حالتت مياد سوال زبان و کوفت و درد ميپرسه مي پرسه،در له ترين حالتت ک ناي نفس کشيدنم نداري ميخواد کلي باهات حرف بزنه،در له ترين حالتت در له ترين حالتت له ترت ميکنه 

دلم واست تنگ شده علي