تو رو شايد دير، آرزو کردم... يادمه بچه تر که بودم (اول راهنمايي)،تو سالن مدرسمون واس سيد الشهدا مراسم گرفته بودند و کف رو موکت کرده بودند و بچه ها رو هم نشونده بودند و مداح آورده بودند و چراغارو هم خاموش کرده بودند که کلا شرايط واس عزاداري و اشک بر مولا فراهم باشه.من همينطور به ذکر مصيبت مداح گوش مي...

همين صبح سرد منپر از هواي گرم تو...(لبيک يا حسين)

از شما چه پنهان آقا جان ،دستم به هيچ کاري نميرود چه برسد به اين ...   (دلم گيره)

وقتي سميرا فقط سعي مي کرد ارومم کنه و من در جواب همه ي متطقاي مهربونش فقط اشک ريختم و گفتم و گقتم و گفتم که: دلم گيره چقدر مي شنيدي اقا¿¿¿¿

دلم گيره لابه لاي حرفاي شيرين استاد بابايي ، کام من تلخه